triade octrooien, EPO, USPTO, JPO

Triadische of triade-octrooien zijn octrooien die de indiener van de aanvraag zowel bij het Europees Octrooibureau EPO, het Amerikaanse Octrooibureau USPTO als het Japanse Octrooibureau JPO, indient. Meestal gaat het om octrooiaanvragen die een groot technisch en/of economisch belang hebben voor de octrooiaanvrager. Om die reden zal de aanvrager zijn vinding geografisch gezien, breed willen beschermen. De aanvrager kan dan kiezen voor een triade-octrooi.
Het komt veel voor dat de aanvrager van een octrooi dat doet in meer dan één land. De keuze van de landen is in principe vrij en leidt tot een bundel van octrooirechten in de landen die de aanvrager aanwijst. Zo'n bundel van octrooirechten staat bekend als een octrooifamilie. De octrooien in de bundel zijn aan elkaar gelijk - ze zijn elkaars equivalent - maar zorgen ieder voor bescherming in een ander geografisch gebied (land).
Wanneer een octrooiaanvrager zijn aanvraag bij genoemde drie octrooibureaus indient, spreekt men ook wel van een triadische octrooifamilie. De geografische bescherming die de aanvrager realiseert via de Japanse en Amerikaanse octrooibureaus is duidelijk, de bescherming zal gelden binnen de grenzen van Japan en de Verenigde Staten. Bij een Europese octrooiaanvraag ligt dat anders. EPO verenigt 36 verschillende landen en dus heeft ook de aanvrager de keuze uit bescherming in ieder of enkele van die 36 landen. Gemiddeld wijzen aanvragers bij een Europese aanvraag acht landen aan. Zo kunnen triadische octrooifamilies - in geografische dekking - toch onderling van elkaar verschillen.
Europese uitvinders vragen meestal eerst een octrooi aan via het Europees Octrooi Bureau (EPO) en vervolgens bij het Amerikaanse Octrooibureau. Als derde vragen zij octrooi aan in Japan.
De triade vindt dan zijn begrenzing in het aantal octrooien dat zij in Japan aanvragen.
In de afbeelding geeft de rode pijl de bovenste begrenzing aan van een triade-octrooi. De octrooiaanvragen die bij alle drie de octrooibureaus zijn aangevraagd, behoren tot de triade, de rest niet. Zij zijn slechts bij twee of één octrooibureau ingediend.
De voorkeur voor aanvragen in eerst Europa, dan VS en daarna Japan is niet voor alle octrooiaanvragers hetzelfde. Dat betekent dat triade-octrooien verschillende begrenzingen kennen, afhankelijk van de keuze van het derde octrooibureau waar een aanvraag wordt ingediend. Zo vroegen Amerikaanse uitvinders tot ongeveer eind 90-er jaren eerst in de VS octrooi aan en daarna in Europa en Japan. Tegenwoordig geniet een Japanse octrooiaanvraag de voorkeur boven die in Europa. Daarmee vormt (gemiddeld) het aantal Europese octrooiaanvragen de begrenzing voor de Amerikaanse triade octrooien. Japanners kiezen eerst octrooibescherming in Japan, daarna de VS en als laatste Europa zodat ook voor Japanse triade octrooien (gemiddeld) het aantal Europese octrooiaanvragen de begrenzing vormt.