Warning: include(nieuwmenu.php) [function.include]: failed to open stream: No such file or directory in D:\sites\vhosts\patentvista.nl\httpdocs\industrie_brandstoffen_kernenergie.php on line 32
Warning: include() [function.include]: Failed opening 'nieuwmenu.php' for inclusion (include_path='.;./includes;./pear') in D:\sites\vhosts\patentvista.nl\httpdocs\industrie_brandstoffen_kernenergie.php on line 32
kernsplitsing of kernfusie?
Hoge energieopbrengsten maar ook veel risico's zijn verbonden aan kernsplitsing en kernfusie. Beide processen zijn bekend maar hebben toch zo veel nadelen dat brede toepassing nog steeds niet gerealiseerd is ondanks de relatief hoge energieopbrengsten die ze geven.
Naast veiligheidsrisico's hebben kerncentrales het nadeel dat ze groot zijn en slecht kunnen inspelen op fluctuaties in de vraag naar energie. Voordeel is dat ze bijna geen CO2 uitstoten en ook relatief goedkoop energie kunnen leveren.
Een ander voordeel is dat de nieuwe kerncentrales die nu gebouwd worden al een stuk veiliger zijn dan de oude. De kerncentrale die nu in Finland gebouwd wordt en in 2009 operationeel zal zijn, is een kerncentrale die aan de strengste veiligheidsvoorschriften zal voldoen.
De kiezelbedreactor die nu in ontwikkeling is, steekt qua veiligheid en afval nog gunstiger af tegen de huidige generatie reactoren. China, de VS en Zuid-Afrika experimenteren al met kiezelbedreactoren en naar verwachting zullen de eerste in 2016 op de markt komen als 'kant-en-klare' reactoren.
Op dit moment zijn er alleen kernreactoren werkzaam die gebaseerd zijn op kernsplitsing. Reactoren die gebruik maken van kernfusie zijn er nog niet. Frankrijk overweegt om een kernfusierecator te bouwen in het Zuiden, dicht bij de Italiaanse grens.
hoe werkt kernsplitsing?
Kernsplitsing is een traag proces dat erg veel energie produceert in de vorm van warmte. Een kleine hoeveelheid uranium is voldoende om een enorme hoeveelheid warmte te produceren. Bij de splitsing van uraniumatomen in isotopen ontstaat een kettingreactie die pas stopt nadat alle uraniumatomen gesplitst zijn. De warmte die vrijkomt wordt gebruikt voor het verhitten van water tot stoom waarmee turbines worden aangedreven die electriciteit leveren.
Het proces van kernsplitsing geeft veel energie maar ook een residu aan radioactief afval dat moelijk op een veilige manier is op te slaan of te vernietigen.
De halfwaardetijd van radioactief afval is zo lang (tienduizenden jaren) dat kernsplitsing een serieus probleem oplevert bij intensief gebruik als energiebron. Kernsplitsing kent bovendien het risico van oververhitting van de kernreactor waardoor een meltdown kan ontstaan die een kernramp kan veroorzaken. Tsjernobil is daar een voorbeeld van. In moderne kernreactoren is dit laatste risico volledig onder controle.
hoe werkt kernfusie?
Bij kernfusie is een veel sneller proces waarbij nieuwe atoomkernen worden gevormd die minder massa hebben dan die van de oorspronkelijke kernen. De energie die vrijkomt staat bekend als bindingsenergie en is qua proces vergelijkbaar met de processen die in de zon plaatsvinden. Er zijn veel onderzoeken opgezet om meer inzicht te krijgen in de plasmafysica voor fusiereactoren. Het streven is te komen tot een beheerst verloop van de fusiereacties mogelijk te maken zodat de warmte die tijdens kernfusie vrijkomt te kunnen gebruiken voor het opwekken van electriciteit. Berekeningen hebben aangetoond dat de omzetting van 1000 gram deuterium in een kernfusieproces, 24 miljoen kWh warmte oplevert wat vergelijkbaar is met de energieopbrengst van ruim 3 miljoen ton steenkool.
In de literatuur wordt aangegeven dat er weliswaar radioactief afval overblijft bij kernfusie maar dat het proces op zich veiliger zou zijn en dat het arfval minder radiotoxisch is.
kernenergie in de octrooiliteratuur
De International Patent Classification maakt onderscheid naar octrooien die op het gebied van energieopwekking liggen en die gericht zijn op de techniek van kernreactoren. De octrooiklassen G01T, G21B t/m G21K en H05H zijn relevant voor kernenergieopwekking en G21B, G21C, G21D en G21F voor reactortechnieken. Stralingsonderwerpen zijn ondergebracht in de octrooiklassen G01T, G21G t/m G21K en H05H.
De volgende grafieken zijn gebaseerd op de octrooiklassen:
- G21B - fusiereactoren
- G21C - splitsingsreactoren en
- G21D - kernenergiecentrales.
Het verloop in het aantal octrooipublicaties is duidelijk maar tegen verwachting. Kernsplitsing lijkt al vanaf 1991 te dalen in de belangstelling, althans voor wat betreft het aantal octrooiaanvragen. Kernfusie is vrij constant over de hele weergegeven periode maar de aantallen zijn beduidend geringer dan die op het gebied van kernsplitsing. Hetzelfde geldt voor kerncentrales. Vrij constant met dan plotseling een uitschieter in 2001 en 2002. Een verlaat effect van Tsjernobil?
wie zijn de grootste spelers op het gebied van kernenergie?
Volgens het Europees Octrooibureau zijn de Verenigde Staten, Duitsland, Frankrijk, Japan en Engeland de vijf grootste aanvragers van octrooien op het gebied van kernenergie. Nederland volgt op de 7e plaats.
Warning: include(tekstbox_adsense.html) [function.include]: failed to open stream: No such file or directory in D:\sites\vhosts\patentvista.nl\httpdocs\industrie_brandstoffen_kernenergie.php on line 107
Warning: include() [function.include]: Failed opening 'tekstbox_adsense.html' for inclusion (include_path='.;./includes;./pear') in D:\sites\vhosts\patentvista.nl\httpdocs\industrie_brandstoffen_kernenergie.php on line 107
 patent vista.nl |