Unieverdrag van Parijs


Het oudste verdrag met betrekking tot octrooien is het Unieverdrag van Parijs (1883).

Het verdrag heeft geen betrekking op de beoordeling van octrooiaanvragen maar regelt wel het prioriteitsrecht. Het prioriteitsrecht maakt het mogelijk dat iemand die in een land dat lid is van het Unieverdrag een octrooi aanvraagt, binnen een jaar ook octrooiaanvragen kan indienen in andere lidstaten.

De datum van eerste indiening, de prioriteitsdatum, geldt dan voor al deze opvolgende aanvragen. Zo krijgt de aanvrager de mogelijkheid na een jaar te beslissen in welke andere landen hij ook octrooi wil aanvragen. De aanvrager heeft voordeel bij dit uitstel omdat de procedure plus alle kosten die daarmee gemoeid zijn (o.a. voor vertalingen) zo met een jaar kan worden uitgesteld zonder dat hij zijn eerste recht verliest. Een ander voordeel is dat in de meeste landen de looptijd van een octrooi twintig jaar is vanaf de indieningsdatum in dat land. Door het inroepen van prioriteit wordt die datum nu dus een jaar opgeschoven.

Patent Law Treaty


Kern van de Patent Law Treaty (PLT) is de harmonisatie van de procedures die gevolgd moeten worden bij het verwerven van een octrooirecht. De procedures hebben o.a. betrekking op de datum van indiening van de octrooiaanvraag, de vormvereisten en de minimale inhoudelijke eisen waaraan een octrooiaanvraag moet voldoen en de officiële tenaamstelling van de octrooiaanvraag.

De Patent Law Treaty is op 1 juni 2000 door 53 landen aanvaard. Ook het Europees Octrooibureau heeft als enige intergouvernementele organisatie de Patent Law Treaty ondertekend. De PLT is formeel in werking getreden op 28 april 2005, in eerste instantie in tien landen. Na die datum volgden nog drie landen zodat er nu 13 landen zijn waarin de Patent Law Treaty in werking is getreden.

De eerste tien landen waren:

  • Moldova
  • Kirgizië
  • Slovenië
  • Slovakije
  • Nigeria
  • Ukraine
  • Estland
  • Denemarken
  • Kroatië
  • Roemenië
Vervolgens traden ook Bahrain, Finland en Groot-Brittannië toe.

World Intellectual Property Organization, WIPO


De World Intellectual Property Organization WIPO is onderdeel van de Verenigde Naties en is opgericht in 1967 opgericht tijdens de WIPO Conventie. Doel van WIPO is een wereldwijd octrooisysteem te ontwikkelen en te bewaken. Het hoofdkantoor van WIPO is in Geneve.

Het Internationale Bureau van WIPO is verantwoordelijk voor uitvoering van het octrooisamenwerkingsverdrag PCT (Patent Cooperation Treaty) dat in 1970 werd gesloten. Door een octrooiaanvraag in te dienen via de zogenaamde PCT-route, kan de aanvrager van een octrooi slechts een enkele octrooiaanvraag indienen en daarbij direct aangeven in welke landen hij een octrooi wil krijgen. WIPO controleert of de octrooiaanvraag aan de formele vereisten voldoet en publiceert de octrooiaanvraag na 18 maanden.

Het nieuwheidsonderzoek besteedt WIPO uit aan een externe octrooiraad zoals die van het US Patent and Trademark Office, de Europese Octrooiraad of het Japanse Octrooibureau. Na goedkeuring door deze 'International Search Authority' kan de octrooiaanvraag de nationale prodedure ingaan bij de octrooiraden van de landen die de octrooiaanvrager bij indiening van zijn octrooiaanvraag heeft aangegeven. WIPO verleent dus niet zelf een octrooi maar coordineert slechts de aanvraag in alle landen die bij de PCT zijn aangesloten.

Europees Octrooi Verdrag EOV


Het Europees Octrooiverdrag (EOV) regelt de aanvraag en verlening van Europese octrooien en wordt uitgevoerd door het Europees Octrooibureau (EOB). De procedure voor het aanvragen van een Europees octrooi duurt gemiddeld drie à vier jaar. Een Europees octrooi - ook wel EP genoemd - is getoetst op nieuwheid, inventiviteit en industriële toepasbaarheid.